เช้าที่ไม่มีฝนพรำมา ความเงียบเหงาปนหยาดน้ำตา
วันเวลาดี ๆ กำลังจะจากฉันไป
ทั้ง ๆ ที่เรารู้ว่าต่างมีใคร แต่ความสัมพันธ์ที่มันล่วงเลยไป
สุดท้ายลึก ๆ ต่างรู้ว่าเราได้ทำร้ายใคร โอ เรื่องของเรา
มุ้งหลังนั้นที่แขวนอยู่บนเพดาน พัดลมเพดานที่พัดเอื่อย ๆ
ไม่มีใครเลยเอื้อนเอ่ยในตอนนี้
ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าไม่มีทาง แต่เราพากเพียรกันไปทำไม
สิ่งที่เรารู้ต้องลงเอยด้วยความเสียใจ โอ รักของเรา
จากนี้ ไป ต้องฝืนอีกเท่าไหร่
แค่รู้ตอนนี้ฉันมีเธออยู่ และฉันอบอุ่นใจ
ถ้าหากวันนี้เป็นวันสุดท้าย ก็ขอให้เป็นคืนวันที่ดีของเรา
โอ รักของเรา
จากนี้ ไป ต้องฝืนอีกเท่าไหร่
แค่รู้ตอนนี้ฉันมีเธออยู่ และฉันอบอุ่นใจ
ถ้าหากวันนี้เป็นวันสุดท้าย ก็ขอให้เป็นคืนวันที่ดีของเรา
แสงจันทราราตรีก่อน กับนวลละออหยอกเย้าเคล้าเรไร
เราต่างก็รู้อยู่ เต็มหัวใจที่มี ว่าต้องเจอกับความระทมจากนี้ไป
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น