จะรั้งเธอ ไม่รู้ว่าดีหรือเปล่า
ไม่อาจจะทนต้องเห็นใคร อ่อนใจรักสลาย
ดั่งภาพเธอ ดูเหมือนทบทวนเรื่องราว ที่ผ่านมา
แค่ลมเบาๆ ที่พัดมากลับสะท้านตัวเธอ
คือความสับสน เป็นเหมือนคนเบลอเบลอ
เมื่อมองฟ้า ฟ้าก็ดูไม่สดใส
คือความอดทน ทนเห็นเขาได้สัมผัสเธอ
แต่ดูเหมือนที่เขาให้เธอนั้น กลับไม่มีหัวใจที่รักแต่เธอ
อย่าทิ้งความงาม ให้คนอย่างเขาครอบงำตลอด
ต้องกล้ำกลืนให้คืนพ้นวัน ได้เพียงแค่นั้นนะเหรอ
อย่าทิ้งความงาม ในตัวเธอนั้นให้คนกระจอก
เก็บคืนมาต้องมีสักวันเมื่อเจอคนที่ดีดี
(เมื่อทางยังไกล เมื่อใดที่รักยังมี)
อาจมีเวลาที่พอให้เธอ ทำใจ
(เมื่อทางที่ไกล นานวันยิ่งใกล้ทุกที)
อาจคือเวลาอันควรให้เธอ อ่อนไหว
คือความสับสน เป็นเหมือนคนเบลอเบลอ
เมื่อมองฟ้า ฟ้าก็ดูไม่สดใส
คือความอดทน ทนเห็นเขาได้สัมผัสเธอ
แต่ดูเหมือนที่เขาให้เธอนั้น กลับไม่มีหัวใจที่รักแต่เธอ
อย่าทิ้งความงาม ให้คนอย่างเขาครอบงำตลอด
ต้องกล้ำกลืนให้คืนพ้นวัน ได้เพียงแค่นั้นนะเหรอ
อย่าทิ้งความงาม ในตัวเธอนั้นให้คนกระจอก
เก็บคืนมาต้องมีสักวัน เพื่อให้คนที่ดีดี
เก็บมาตรงนี้สักวัน เพื่อให้คนที่ดีดี
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น